Teorema ëd convergensa dël càlcol antëgral

Da testwiki.
Vai alla navigazione Vai alla ricerca

Stamp:Prinsipi Ij teorema ëd convergensa dël càlcol antëgral a son tre teorema (teorema ëd B. Levi o dla convergensa monoton-a, lema ëd Fatou, teorema dla convergensa dominà ëd Lebesgue) ch'a smon-o ëd condission për che ël lìmit ëd na sequensa ëd fonsion antëgràbij a sia antëgràbil. Mincadun ëd si teorema a l'é consegoensa ëd col ch'a-i ven prima.

An tuti j'enonsià ch'a ven-o sì da press, (X,Σ,μ) a l'é në spassi dë mzura.

Teorema ëd B. Levi

Ël teorema ëd Beppo Levi a l'é stàit dimostrà da Beppo Levi an n'artìcol dël 1906.

Si (fn) a l'é na sequensa ëd fonsion reaj antëgràbij ansima a X con la proprietà che për minca n a sia fnfn+1 squasi daspërtut e che supnfn a sia finì, antlora la fonsion f limit pontoal dla sequensa a l'é antëgràbil e sò antëgral a resta limnfn.

La dimostrassion

Ancaminoma a traté ël cas f0=0 scasi daspërtut e ch'a sia c=limnfn. Ch'as pija n'ansem co-trascuràbil E anté che f0=0 e fnfn+1.

Fissà a>0 e n, l'ansem Hn(a)={xEfn(x)a} a l'é mzuràbil e Hn(a)Hn+1(a). An dzorpì, aχHn(a)fn ansima a E, anté che χA a l'é la fonsion caraterìstica dl'ansem A. Donca

aμ[Hn(a)]=aχHn(a)fnc.

Ch'as consìdera H(a)=nHn(a). A-i na ven che

μ[H(a)]=limnμ[Hn(a)]ca

e parèj μ[H(a)] a l'é finì. Dagià che

μ[k1H(k)]infk1μ[H(k)]infk1ck=0,

l'ansem F=Ek1H(k) a l'é co-trascuràbil.

Si xF, antlora xH(k) për chèich k, visadì xnHn(k) e parèj fn(x)<k për minca n. Dagià che la sequensa (fn(x))n a l'é nen dechërsenta, f(x)=limnfn(x) e la fonsion f a l'é definìa scasi daspërtut e a l'é mzuràbil.
Për minca ϵ>0, {xFf(x)ϵ}H(12ϵ), donca {xFf(x)ϵ} a l'ha mzura finìa.

Adess, pijoma na fonsion sempia g tal che gf scasi daspërtut e foma cont che g a sia limità dëdzora da M. Armarcoma che H={xg(x)0} a l'ha mzura finìa. Fissoma ëdcò ϵ>0 e scrivoma Gn={xFg(x)fn(x)ϵ}. Antlora minca Gn a l'é mzuràbil e Gn+1Gn; l'antërsession ëd costa sequensa a l'é

{xFg(x)ϵ+supnfn(x)}{xFg(x)<f(x)},

ch'a l'é trascuràbil. D'àutra part μ(G0)<+. Ëd conseguensa, limnμ(Gn)=0. Ch'as pija n tal che μ(Gn)ϵ. A-i na ven che

gfn+Mχgn+MχXE+ϵχH

e donca

gfn+Mμ(Gn)+Mμ(HE)+ϵμ(H)c+ϵ[M+μ(H)],

lòn ch'a dà gc.

Da sòn a-i ven che la restrission f|E0 a l'é antëgràbil e sò antëgral a l'é pà pì che c. Da già che f=f|E scasi daspërtut, ëdcò f a l'é antëgràbil, con ël midem antëgral. D'àutra part, për minca n, ffn scasi daspërtut, e parèj fsupnfn=c.
Sòn a completa la dimostrassion cand f0=0 scasi daspërtut.

Për ël cas general, ch'as considera la sequensa f'n=fnf0.

Lema ëd Fatou

Consideroma na sequensa fn ëd fonsion reaj antëgràbij dzora X anté che minca fn a sia squasi daspërtut nen negativa e lim infnfn<+. Antlora la fonsion lim infnfn a l'é antëgràbil e lim infnfnlim infnfn.

La dimostrassion

Ch'as pija c=liminfnfn. Për minca n, ch'as considera n'ansem En co-trascuràbil, anté che f'n=fn|En a sia mzuràbil e nen negativa e ch'a sia gn=infmnf'm. Antlora, minca gn, ansima a l'ansem co-trascuràbil mnEm a l'é mzuràbil e nen negativa, e gnfn scasi daspërtut; donca gn a l'é antëgrabil con gninfnnfmc. D'àutra part, xdomgn, gn(x)gn+1(x), parèj la sequensa gn a sodisfa le condission dël teorema ëd Beppo Levi; parèj g=limngn a l'é antëgràbil, con g=limngnc. Dagià che f'n=fn scasi daspërtut, a-i na ven che g=lim infnf'n=f scasi daspërtut, e f a esist e a fa gc.

Teorema ëd Lebesgue dla convergensa dominà

Si fn a l'é na sequensa ëd fonsion reaj antëgràbij dzora X, si f(x)=limnfn(x) a esist finì pr'ësquasi tuti j'xX e si a-i é na fonsion antëgràbil g con |fn|g squasi daspërtut për minca n, antlora f a l'é na fonsion antëgràbil e limnfn a esist e a l'é ugoal a f.

La dimostrassion

Ch'as definissa f¯n=fn+g. Dagià che 0f¯n2g, a-i na ven che c=lim infnf¯n, e f¯=lim infnf¯n a l'é antëgràbil, con f¯c, për ël lema ëd Fatou. D'àutra part, f=f¯g scasi daspërtut; parèj f a l'é antëgràbil, con

f=f¯glim infnf¯ng¯=lim infnfn.

Dl'istessa manera, an pijand la sequensa fn, un a oten

(f)lim infn(fn),

lòn ch'a veul dì

flimsupnfn.

Donca limnfn a esist e a fa f. Stamp:Fin